Ηρεμο Βράδυ...

Αφιερωμένο σε μια μάνα που θρηνεί...

Το καλό επιστρέφει πάντα πίσω...

.•✿.•✿ .•✿.•✿ 

Ο Ευθύμιος παρολίγο να μην δει την κυρία, μέσα στο σταματημένο αυτοκίνητο στην άκρη του δρόμου. Έβρεχε πολύ και ήταν σκοτάδι. Αλλά κατάλαβε ότι χρειαζόταν βοήθεια. Έτσι σταμάτησε το αυτοκίνητό του και πλησίασε.

Το αυτοκίνητό της φαινόταν να είναι καινούργιο. Η Κυρία φοβήθηκε λίγο τον άγνωστο μέσα στη νύχτα μην της επιτεθεί... η εμφάνισή του δεν της ενέπνεε εμπιστοσύνη, φαινόταν φτωχός και πεινασμένους. Ο Ευθύμιος αντιλήφθηκε ότι η κυρία ήταν φοβισμένη και της είπε:
-Είμαι εδώ για να σας βοηθήσω, κυρία μου, μην ανησυχείτε. Γιατί δεν περιμένετε στο αυτοκίνητό μου, όπου είναι λίγο πιο ζεστά?  Επι ευκαιρίας, το όνομά μου είναι Ευθύμιος..

Η κυρία είχε πάθει λάστιχο και επιπλέον ήταν και προχωρημένης ηλικίας.

Ενώ η βροχή έπεφτε σε χείμαρρους, ο Ευθύμιος έσκυψε, τοποθέτησε τον γρύλλο... σήκωσε το αυτοκίνητο... και άλλαξε το σπασμένο λάστιχο.... όπου λερώθηκε και έγινε εντελώς μούσκεμα .... Οσο έσφιγγε τα μπουλόνια της ρόδας η γυναίκα άνοιξε την πόρτα και άρχισε να συνομιλεί μαζί του.

Του είπε ότι δεν ήταν ντόπια, οτι ήταν απλώς περαστική  και ότι δεν ήξερε πώς να τον ευχαριστήσει για την πολύτιμη βοήθειά του.
Ο Ευθύμιος χαμογέλασε καθώς τελείωσε τη δουλειά του και σηκώθηκε...
Τον ρώτησε πόσο χρωστούσε. Η Κυρία είχε ήδη φανταστεί όλα τα φοβερά πράγματα που θα μπορούσαν να της είχαν συμβεί αν ο Ευθύμιος δεν είχε σταματήσει να την σώσει. Αλλά αυτός δεν σκεφτόταν τα χρήματα, του άρεσε να βοηθάει τους ανθρώπους. Αυτός ήταν ο τρόπος ζωής του.

Και της απάντησε...-Αν θέλετε πραγματικά να με πληρώσετε, την επόμενη φορά που θα συναντήσετε κάποιον σε δυσκολία, θυμηθείτε με  και δώστε στον άνθρωπο αυτό τη βοήθεια που χρειάζεται.

Λίγα χιλιόμετρα μετά η κυρία σταμάτησε σε ένα μικρό εστιατόριο... ήρθε η σερβιτόρα και της έδωσε μια καθαρή πετσέτα για να στεγνώσει τα μαλλιά της, προσφέροντάς της και ένα πολύ γλυκό χαμόγελο. Η γυναίκα παρατήρησε ότι η σερβιτόρα ήταν περίπου οκτώ μηνών έγκυος, αλλά δεν επέτρεπε στον εαυτό της η ένταση και η κούραση να άλλαζε την ευγενική συμπεριφορά της στους άλλους... και έμεινε έκπληκτη στο πώς κάποιος που είχε τόσα λίγα, μπορούσε να αντιμετωπίσει τόσο καλά έναν ξένο. Τότε θυμήθηκε τον Ευθύμιο

Μόλις τελείωσε το δείπνο της, και ενώ η σερβιτόρα πήγαινε σε άλλο τραπέζι, η κυρία βγήκε έξω από το εστιατόριο.
Η σερβιτόρα ξαναγύρισε περίεργη να μάθει, που πήγε η κυρία, όταν παρατήρησε ένα σημείωμα

Τα παιδικά μας χρόνια...

Ο ηλίθιος δεν παλεύεται...